Hastane Çantamda Neler Var

Merhabalar...

Evet 38.haftama girmem ile beraber heyecan doruk noktasına ulaştı.Sadece bende değil eşim ve annemde aynı durumdalar.Bakalım küçük hanım aramıza ne zaman teşrif edecek???

Hamileliğin son haftalarına gelmişken annem ile hastane çantamızı hazırladık geçenlerde.Ben ufak bi seyahat çantasını hazırlamayı düşünüyodum ama annem ufak valizi almamızın daha iyi olacağını düşündü.Sonrasında bende aynı kanaate vardım.Hiç değilse aklımda hiçbirşey kalmaz,herşeyi rahat rahat alabilirim diye düşündüm.

Şimdi sizler ile doğuma giderken yanımıza neler aldık onları paylaşmak istiyorum.Belki benim gibi acemi olan arkadaşlara yardımcı olmuş olurum.

İlk olarak çantada benim için neler olduğuna bakalım ;

• 1 tane lohusa geceliği,1 tane lohusa pijaması
• Emzirme sütyeni ve atleti
• Kullan at külotu ve normal iç çamaşırı
• Havlu,terlik,çorap,hırka
• Göğüs pedi,göğüs kremi,hijyenik ped,diş macunu ve fırçası
• Lohusa tacı ve makyaj malzemesi :) (eee...doğumada gitsek biz bayanız her zaman her yerde bakımlı olmak şart ;) )

Şimdi sırada minik prenses için yanımıza neler aldığımız var ;) 

• 3 takım hastane çıkışı (Biliyorum biraz abarttık ama bebeğimiz sanki biraz toplu olacak gibi görünüyor.Bu yüzdende ufaktan büyüğe doğru her boy zıbından aldık yanımıza :) hatta annem benim doğduğumda giydiğim zıbınları saklamış onlarda çantada yerini aldı.) 
• 2 tane bebek pikesi ve 1 tane havlu
• Ağız bezi,çorap ve bel kuşağı
• Bez,ıslak mendil,pişik kremi ve emzik
• Ana kucağı

Evet arkadaşlar bizim hastane çantamızda olan eşyalar bunlar...

Yaşayıp gördükten sonra hangilerinin gereksiz hangilerinin gerekli olduğunu tecrübe ile daha net sizlerle paylaşabilirim.

Birde annemin tavsiyesi üzerine benim ve bebeğin eşyalarını ayrı ayrı bohça yaptık.Hastanede kolaylık olsun.O telaşta ne nerde düşünmeyelim diye.

Benden bu kadar canlar...

Hepinizi sevgiyle öper,kızımla beraber pozitif enerji ve dualarınıza talibiz :)

♡♡♡

Sürpriz Dediğin Böyle Olur (Baby Shower Partisi) ♡

Hala o günü düşündüğüm an suratımda anlamsız bir gülümseme beliriyor :) 

Gerçekten ne kadarda mutlu oldum.

O güne dair beni mutlu eden o kadar çok neden vardı ki,hangisinden başlamalıyım anlatmaya, karar veremiyorum.

O zaman ilk olarak birkaç resim paylaşayım ve tekrar o güzel güne birkez daha ışınlanayım :) sonrasında detaylar ile sizlerleyim ;)

Kızlar ile normal bir buluşma hayal ederken böyle güzellikler ile karşılaşınca bendeki tepkiyi siz düşünün :)
Mekan konusunda uzman olan Sibel'im yine süper bir seçim yaparak Ümitköyde çok güzel bir mekan ayarlamış Tık tık :) Ama ben hala Ankara'nın yolları ve mekanları konusunda acemi olduğum için mekanı bulmakta biraz zorlanarak birazda Sibel'e söylenerek,gözümde gözlükler girdim cafeden içeri geçtim bahçe kısmına...Bizim kızlar gelmiş,hepsinin kucağında kuzuları bana bakıyolar bir tepki vereyim diye ama nerdeeee...Ben halen daha normal bir buluşma modunda etrafa bakıyorum :) Sibel'in "gözlükleri bir çıkarsan artık"lafı üzerine gözlükler çıkarılıp etrafı incelemeye geçiyorum.Resimlerde de gördüğünüz detaylar gözüme çarpıyor.Balonlar,süsler,pembeler,masanın başındaki bezden pasta,kızların başındaki pembe tokalar ve "Bengü'nün Baby Shower"yazılı konuşma balonları...Bende ki tepki ise sadece "aaaa...aaaa...aaaa" o kadar beklemediğim bir olaydı ki bu party o an sadece bu tepkiyi verebiliyorum.
Sadece şunu söyleyebilirim ki hayatımda unutamayacağım anlardan birtanesini yaşadım buradaki güzel arkadaşlarım sayesinde...Onlara ne kadar teşekkür etsem az kalır.Iyiki hepsini tanımışım,iyi ki hepsi hayatımda var.Kısa zamanda bu kadar güzel dostluklar kurmak benim için herşeyden daha kıymetli.Şu sevmediğim ve hiç sevemiyecem sandığım Ankara'yı bu güzel insanlar sayesinde yavaş yavaş sevmeye bile başlıyorum.
Daha yazsam yazacak çok şey var ama uzatıp sizleride sıkmak istemiyorum ve resimler ile sizi başbaşa bırakıyorum :)

Bu unutulmaz günü kızım ve bana armağan eden canım arkadaşlarım Goncam'a , Sibelime ,Nurgülüme , Yaseminime ve Fatoşuma tekrardan çok teşekkür ederim.Hepinizin eline,koluna,emeğine,yüreğine sağlık canlarım ♡♡♡

Çoğu Gitti Azı Kaldı

Merhaba arkadaşlar...

Yine farkında olmadan uzun bir ara vermişim bloga :(

Son 29 yada 30.haftada sizlerle beraber olmuş,sonrasında yine kendi kabuğuma çekilmişim farkında olmadan...

Evet şu an kaçıncı haftada olduğumu merak ediyorsanız biz bebişimle 36.haftanın içinde mutlu mesut :) biraz sıcaklardan dertli olarak son günlerimizi geçirmekteyiz.Hamile olduğum ilk dönemlerde herkes "doğum ne zaman"diye sorduğunda "temmuz sonu ağustos başı"cevabını alınca "ayyyy çok zor...Hamilelik bi yandan sıcaklar bi yandan zor geçer" diyorlardı.Bense "aman nolcak ki :/ Hiç mi sıcak görmedik" diyerek şu an ne kadar büyük ve yersiz konuştuğumu anlıyorum :) Evet arkadaşlar hamilelikte,hele ki son aylarda sıcaklar büyük bir sorun oluyor anne adayı için.Gece hiç uyku uyuyamıyorum.Normalden daha fazla terliyorum.Bunlar gibi bir sürü şeyi peşpeşe sıralayabilirim.

Ama tam "offff" dediğin anda karnındaki meleğin bir hareketi sana herşeyi unutturmaya yetiyor.Düşünün yüzünü görmeden,kokusunu içinize çekmeden bu duyguları yaşıyorsanız birde doğup onun varlığını kollarınızda hissettiğinizde ne tarifsiz duygular yaşayacağız...

Benim son günlerim biraz heyecan,biraz telaş,birazda endişe ve duygu yoğunluğu ile geçmekte.Umarım sağsalim Rabbim bizi kızımıza kavuşturur.

Hepinizi sevgiyle sarar...

Pozitif enerjilerinize ve dualarınıza talip olurum :)

Hafta Hafta Hamilelik ve Ben :)

Merhaba canlar...

Sonunda pc nin başına geçebildim...

Nedense son günlerde kendimi çok yorgun hissetmeye başladım.Hamileliğimin başından bu yana hiç böyle bir his oluşmamıştı ama bu hafta havalardanmıdır bilmiyorum kolumu kaldıracak halim yokmuş gibi geliyor :(

Malum Ankara resmen Haziran ayında kışı yaşar durumda.

Ben kış mevsiminde böyle yağmur ve dolu yağışı görmedim desem yeridir.

Neyse umarım bu haftadan sonra Haziran ayı hakkını en güzel şekilde vermeye başlar bizlere :)

 

Bizler konumuza dönecek olursak bu yazımda sizlerle hamileliğimin başından bu yana evre evre kendimdeki değişimi göstermek istiyorum.

Her hamilede ben gibi bu duyguyu yaşadımı bilmiyorum ama son dönemde kendini baya bi göstermeye başlayan göbüşüme bakarak ''heyyy sen ne ara bu kadar yol aldında benden önde gitmeye başladın''diyerek kendimdeki bu mucizevi değişimi anlamaya ve bi yandanda sanki ben hep böyle koca bi göbüşle var olmuşum,o hep benleymiş gibi vücudumdaki bu değişimi hiçte yadırgamama duyguma anlam vermeye çalışıyorum :)

 

Hadi o zaman hafta hafta beni ve içimdeki minik bebişimi beraber inceleyelim :)

     



16.Hafta                                       17.hafta                                                     18.hafta

        

19.hafta                                                  20.hafta                                          21.hafta

 





 22.hafta                                                                                              23.hafta
       

 24 sonu 25 başlangıcı :)                                                                  26.hafta

 

         



 

27.hafta                                               28.hafta                                               29.hafta

 

 



Evet canlarım 16.haftamdan itibaren ben ve bendeki değişimler bunlardı...

Göbüş büyümesi,kalça genişlemesi,saçların uzayıp diplerin çıkması...

Başka zaman olsa insanı bunalıma sokacak olan bu değişim,şu an bana Rab'bimin bi hediyesi gibi geliyor.

Allah'ım isteyen,dileyen herkese bu duyguyu tattırsın inşallah

 

Hepinizi kocaman öpüyorum

Sevgiyle kalın



 

 

 

 

                                                                                                                                        

 

Hamilelikte İlk Haftalar

 

Merhaba canlar...

 

Bu yazımda size hamileliğimin ilk haftalarını anlatmayı düşünüyorum...
Eeee hadi başlayalım ozaman :)

 

Evet ben hamile olduğumu öğrendiğim gün hemen internette bu konuyla ilgili herşeye bakmaya başladım...Ve bir sitede kaç haftalık gebeyim diye bir hesaplama gördüm.o zamana kadar hiç bir bilgimin olmadığı konulardı bunlar...-haftalıkmı?oda ne- diye düşünürken 5 hafta 3 günlük hamile olduğumu öğrendim :) Demekki hamilelik ay ay değilde hafta hafta ilerlenen bir periyottu.

 O ana kadar hiçbir sorun ve problem yaşamamıştım.Hayatım rutin şeklinde ilerliyordu.Hatta hamile olduğumu öğrenir öğrenmez Kaan ile Bursa`ya bile gittik.(Hamileliğin ilk 3 ayında seyahati pek önermezler).Kaan haftasonu kaldı ve Ankaraya geri döndü.Ben ise bi müddet Bursada kalmayı düşünüyordum.Nette okuduğum diğer birşey ise eczaneden alınan gebelik testlerinin yanı sıra muhakak kan tahlili yaptırmak gerektiği idi.Bursada kan testimi yaptırdım.2 gün sonra sonuçları almaya gittim ve evet kesin ve kez hamileydim :) Yapılan diğer test sonuçlarıda iyi çıkmıştı.Ama ordaki hemşirenin -ilk aylarda seyahat tehlikeli.İlk gebeliklerde düşük riski fazladır.Ankaraya dönmeden burda bir doktora gidin isteseniz-sözleri beni benden aldı.

Bebek beklediğimizi annemden başka kimse bilmiyordu.Hemşirenin o sözlerinden sonrada Kaan ile beraber bir müddet kimseye söylememe kararı aldık.Çünkü Allah korusun kötü birşey olsaydı o an çevremdeki insanlara bişeyleri izah etmeye taakatim olmayabilirdi.

Bursa'da günlerim çok güzel geçti.Annem,arkadaşlarım kısaca sevdiklerim ile beraber olmak bana çok iyi geldi.Hafif mide bulantılarım ve koku hassasiyeti dışında hiçbir sıkıntım yaşamadım.

Ankara'ya dönme zamanı gelmişti ve ben neredeyse 2 haftadır Bursa'daydım.Yani şaka maka 7 haftalık hamileydim ve doktora hiç gitmemiştim.Evet şimdide karşımızda kocaman bir sorun daha vardı.Hangi hastaneye ve hangi doktora gidecektik???

Ben Ankara Başkent Üniversitesinde diş operasyonu geçirmiştim ve yapılan muameleden,doktorların yaklaşımından,hastanenin hijyeninden ve bunlara karşılık ücretlerininde makul oluşundan dolayı Başkent Üniversitesinden randevumu aldım.Tabi bi sorun daha vardı oda hastanedeki bayan doktorların yoğunluğundan dolayı sadece Çağrı Hocanın hasta kabul ettiği idi.Evet ben bayan doktor tercih ediyordum.Kaanla konuştuk ve başka bir doktora gidelim diye düşündük ama zaman kısıtlıydı.Aradığımız çoğu doktor yoğundu ve bende Çağrı Hocadan randevumu aldım.

Annem ile beraber 22 Aralık pazar günü Bursa'dan Ankara'ya geldik ve 23 Aralık Pazartesi günü ilk kontrolümüz için doktorun yanındaydık.Çok heyecanlıydım.Annem ben ve Kaan gitmiştik doktora.Doktor hepimizi ultrason odasına aldı ve uzanmamı söyledi.İnanın o anları pek hatırlamıyorum heyecandan.Karnımda ultrason aletini gezdirmeye başladığı an ağladığımı hatırlıyorum.Evet ufacık bişey vardı içimde ama bendeki yeri kocaman olan bişeydi...İnanamadım.Annemde ağlıyordu.Benim ağlamama dayanamayan aşkımda biraz utanarak biraz gizlenerek gözyaşlarını siliyordu.

Evet ilk kontrolümüz çok iyi geçti.Doktorumuz herşeyin yolunda olduğunu ve kullanmam gereken ilaçları söyleyerek bizi uğurladı.O gün evde tek konuşulan konu miniğimizdi.Daha bişeye benzemeyen miniğimi kendime,Kaana,anneme,ablama bile benzettim :) Akşam Kaan ilaçlarım ile beraber geldi.Doktorumuz Folic asit,mide bulantım olduğundan onun için bir ilaç birde kabızlık sorunundan dolayı bir ilaç daha vermişti.

Folic asiti hergün düzenli kullandım.(Bebek gelişimde folic asidin çok faydalı olduğu söyleniyor.Hatta hamile kalmayı planlayan çiftlerin 2-3 ay önceden folic asit kullanması bile tavsiye ediliyor).Mide bulantısı için ilacı çok bulantım olduğunda aldım ama bağırsak sorunum için verdiği ilaç bana fayda etmediğinden dolayı onu 1 kez kullandım.Çünkü nolursa olsun doktorumuz verse dahi her ilaçta kimyasallar olduğundan bebeğe zarar verebilir endişesi ile en az almakta fayda var bence.

İşte canlar biz 6 hafta 6 günlük süreci böyle geçirdik...Bi sonraki postta 2.kontrol ve bendeki değişimlerden bahsedicem...Bakalım bizi neler bekliyo olucak :)

Kocaman Sevgiler...
Öpücükler



Kaan baba olacağını nasıl öğrendi?

 

Bir önceki postta miniğimi benim ve annemin nasıl öğrendiğini anlatmıştım :)

 

Şimdide sıra babamızda...

 

Evet Kaan baba olacağını nasıl öğrendi diye soracak olursanız ona bu güzel haberi şehir dışında olduğundan telefonla vermek istemedim.Daha özel bişiler yapmam gerekiyodu.Akşam eve geldiğindede -canım sana haberim var baba olacaksın-diyemezdim.Benim tarzıma ters bişeydi çünkü :)

 

Bütün gün annemle telefonda konuşup durumu iyice sindirdikten sonra daha rahatlamıştım.Kaan gün içinde arıyordu ama ona belli etmemeye çalışıyodum.Sonra napsam napsam diye düşünmeye başladım.İlk olarak sanki bebeğimizin ağzındanmış gibi bir mektup yazdım Kaan`a...

 

 

Ama bu mektubuda öylece veremezdim.Sadece bir mektup çok sade kalıcaktı.Sonra hemen evin yakınındaki avm ye gidip bir bebek magazasına girdim.Boş boş etrafıma bakınıyordum.Neden gelmiştim buraya burdan ne alabilirdim diye düşünürken ufak patiklere gözüm ilişti :) Çok sevimli görünüyolardı...Ama bi sorun vardı hepsi ya pembe yada mavi renkteydi ama bizim bebişimiz o an için cinsiyetsizdi :) Sonrasında oradaki bayan arkadaşın yardımı ile beyaz bir patik bulup ordan çıktım.Hem babamıza yapacağımız süpriz hemde bebeğimin ilk patiği hazırdı :)

 

Eve geldim...İçim içime sığmıyordu...Hala inanamıyordum...Hamileydim ve içimde hayatımı adayacağım bebeğim büyüyordu.Hem bu duyguların verdiği heyecan hemde akşama Kaan`a bu haberi verip alacağım tepkinin heyecanı ile saatleri geçiremedim.Akşam Kaan aradı ve Ankaraya indiklerini 1 saat sonra evde olacağını söyledi.Masayı hazırladım,ben hazırlandım ve kapı çaldı.Suratımda anlamsız bir gülümseme ile kapıyı açtım.Aşkımın boynuna atladım.Garibimde nolduğunu anlamaya çalışarak `çokmu özledin sen beni bitanem`dedi.

 

Yemeğimizi yedik ve koltuğa oturduk.Tabi artık kalbim güm güm atıyordu.Kaan tv kumandasını eline alır almaz -hayatım biliyorum yılbaşına 20 gün falan var ama ben sana hediyeni şimdi vermek istiyorum o zamana kadar dayanamam-diyerek hazırladığım kutuyu Kaan`ın önüne koydum.Oda şaşkın bi halde -tamam- dedi ve kutuyu aldı kapağını açtığı an içinde bir çift patik ve mektupla kala kaldı.Benim yüzüme baktı.Sonra mektubu alıp okumaya başladığındaki yüz ifadesini hiç birzaman unutamayacağım.Her satırı okuyup benim yüzüme bakıyor bir yandanda ağlıyordu tabi bende...

 

 

Sonrasında -evet evet hamileyim-dediğimi hatırlıyorum ve birbirimize sarılıp ağlamıştık.Hayatımın en güzel anlarından biriydi kesinlikle...Çünkü bizden bir parça,canımız olacaktı...Artık bu hayatta ikimiz içinde aynı duyguları uyandıran bir can vardı.

 

İşte Kaan Beyde baba olacağını böyle öğrendi dostlar.

 

Rabbim bu güzel duyguyu isteyen herkese ve istedikleri zamanda yaşamalarını nasip etsin.

 

Bizim kızımız -evet bir kızımız olacak :)- şuan 21 haftalık...Bundan böyle elimden geldiğince sizinle bu süreci paylaşmaya çalışıcam.İlk haftalar neler yaşadığım,ne yiyip içtiğim,hangi ilaçları kullandığım,doktor kontrollerim...kısaca hamileliğe dair yaşadığım tüm süreçleri sizinle paylaşıcam.

 

Sizde sormak istediğiniz yada merak ettiğiniz herşeyi bana sorabilirsiniz :)

 

Hepinizi sevgiyle kucaklıyoruzzz.

Öpücükler

 

İnstagram : bngust